Categories

[ART] when I dreamed of big blue whale

posted on 16 Sep 2011 00:53 by gibbii in ART
 
 
วันนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่วันที่กินข้าวเย็นเร็วเป็นพิเศษ
ยิ่งเร็วมากเท่าไหร่ เวลากลางคืนของฉันก็มากขึ้นเท่านั้น
หลังแยกจากรุ่นพี่ การเดินตรงกลับบ้านพักทันทีดูจะเป็นสิ่งที่กำหนดไว้แล้วในทุกๆวัน
ท่ามกลางเมืองเล็กๆ ที่สงบ  มืดเร็ว ฝนตกพรำ ชนบท และชายแดน
ไม่มีอย่างอื่นให้คิดทำในเวลานี้



ในห้องนอน ตอนนี้รกมากๆ
จะพูดว่าห้องนอนก็ไม่เชิง เพราะในห้องเดี่ยวนี้ถูกใช้ทั้งดูทีวี แต่งตัว ทำงาน อ่านหนังสือ
และก็กินด้วย

นิตยสาร หนังสือเรียน โน้ตบุ๊ค กระเป๋าสะพาย ทิชชู่ เสื้อผ้าใช้แล้ว อูคูเลเล่ เศษเหรียญ ขวดน้ำ
วางกระจายไปหมด : วันนี้จะเลือกอะไรมาแก้ว่างดีนะ


อูคูเลเล่ เล่นมาทุกวันแล้ว
เฟซบุ๊ค ไม่อยากติดเลย แต่นะ ออนไลน์ไว้สักหน่อย
นิตยสาร อ่านไปครึ่งเล่มแล้ว พอก่อนดีกว่า
หนังสือเรียน ถึงวันนี้จะมีเคสที่อยากกลับมาเปิดดู แต่ยังน่ะ
เม้าส์ปากกา ฝุ่นแทบจับแล้ว ซองก็ไม่ใส่ อืม วันนี้เล่นกับแกละกันนะ


วาดรูปสักหน่อย คือ เป้าหมายของคืนนี้
แล้ววาดอะไรล่ะ : ฝืนอีกแล้ว
อยากสร้างงานสักงานในวันที่วิญญาณศิลปินไม่ทันเข้าสิงร่างแบบนี้

นี่ละนะ เหตุผลที่ไม่เลือกเรียนเกี่ยวกับศิลปะ
คนอย่างเราใช่ว่าอยากทำอะไร ก็ทำออกมาได้หมดเสียเมื่อไหร่กัน


หลังจากขีด แล้วลบ ขีด แล้วลบ อยู่เจ็ดแปดภาพ
คนหรอ เป็นใครล่ะเนี่ย วาดทำไม หยดฝน น้ำท่วม ร่ม จะสื่ออะไร ขนาดตัวเองยังตีความไม่แตก
ดีนะที่เป็นโฟโต้ช็อป ไม่งั้นคงไม่มีกระดาษเหลือให้เขียนแล้วล่ะ เปลืองขนาดนี้
อยากจะมีมือที่สามารถถ่ายทอดทุกสิ่งออกมาได้เสียจริง
 

ขณะนั้นก็มีปลาวาฬยักษ์สีน้ำเงินโผล่พ้นจากผิวมหาสมุทร
ฉันเดินออกไปเกาะที่ระเบียงหินสีเทา
วันนั้น ถ้าจำไม่ผิด ท้องฟ้าเป็นสีชมพูหม่น น่าจะเป็นเวลาโพล้เพล้ใกล้ค่ำ
ทุกอย่างแลดูกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา


เป็นความฝันของฉันที่เกิดขึ้นในคืนหนึ่งเมื่อปีกลายนั่นเอง
ความฝันที่รุ่งเช้านั้นสัญญากับตัวเองว่าจะต้องบันทึกไว้ให้ได้ ต้องเขียนออกมาให้ได้
สวยงามมาก เหมือนฉากในภาพยนตร์ เหมือนโลกอื่น ที่ไม่มีที่มา
หลังจากหลงลืมมานาน วันนี้จำได้แล้ว วันนี้ฉันจะวาดความฝันของฉัน


ฉันเขียนเส้นขอบฟ้าเป็นเส้นแรก ตามด้วยก้อนเมฆ
ขอบระเบียง ตัวฉันที่กลางภาพ ตั้งใจว่าเป็นแบบนั้น
แต่ไม่กลางหรอก หลังจากที่วาดแล้วก็พบว่าฉันยืนเอียงมาด้านซ้ายเล็กน้อย
ลายเส้นหวัดมาก แต่ก็นี่ล่ะถ้าประณีตนักก็ไม่ใช่ภาพของเราหรอก


ด้านซ้ายเป็นอาคาร หรือระเบียง หรือทางเดินอะไรสักอย่าง ยกพ้นผิวน้ำด้วยเสาหิน
ดูเหมือนเคยมีความเจริญ มีอารยธรรม คลุมอยู่รางๆ เบาบางแต่รู้สึกได้
ตอนนี้เป็นซากปรักหักพังยื่นออกมาในมหาสมุทร
ปลายทางนั้นขาดลงเฉยๆ ถูกทำลายหรือเปล่านะ หรือผุพังตามกาลเวลา


แสงไฟจากคบเพลิงยังโผล่พ้นขอบหน้าต่างหิน ยังมีคนอาศัยอยู่สินะ
ละสายตาไปทางขวา มีเรือสมุทร เรือสมุทรทอดสมออยู่ ถ้าจำไม่ผิด
และไกลออกไป ไกลมากๆ มีเงาประภาคาร กำลังส่องไฟไม่ให้ชาวเรือหลงทาง
สุดท้ายก็เจ้าปลาวาฬยักษ์ ที่มีอาคารอยู่บนหลัง เหมือนปลารถเมล์ในนีโมอย่างนั้นหรอ
 

หลังจากตื่นนอน เรามักจะพบว่าความฝันมักจะถูกลืมไปเฉยๆ ไม่ก็เหลือเป็นฉากๆ
จำไม่เคยได้เลยว่าเริ่มฝันได้ยังไง ส่วนตอนจบไม่เคยมาถึงเพราะตกใจตื่นทุกครั้ง
สิ่งที่นำมาเล่าต่อตอนเช้า บางอย่างเราเพิ่มเข้าไปเองรึเปล่านะ
ทุกอย่างมันคลับคล้ายคลับคลาไปหมด ไม่ชัดเจนเลย


ลงสีคละบรัชไป คละขนาดไป ตรงนั้นแสงไฟกระทบนะ ต้องแรเงายังไงเนี่ย
น้ำกระเด็นหรอ ต้องใช้เทคนิคไหนนะถึงจะดูสมจริง
แต่นี่มันความฝันนี่นา ทิ้งองค์ประกอบศิลป์ไว้ตรงนี้ดีกว่า
ในโลกนี้พระจันทร์อาจจะมีมากกว่าหนึ่งดวง แรงโน้มถ่วงอาจจะน้อยกว่าสักสิบเท่าก็ได้
.
.
.
 
 
 
 
.
.
.

 
วาดออกมาแล้วล่ะ ภาพความฝันนั้น ตอนนี้ถูกใส่อยู่ในกรอบทรงจตุรัส
จำได้ว่าที่เห็นมันสวยกว่านี้ มาก อิภาพนี้มันอะไร : มือยังไม่ถึงสินะเนี่ย
แต่มองดูภาพนี้ลึกๆก็ยังเห็นสถานที่กว้างใหญ่นั้นอยู่ ถึงจะเป็นแค่เรา เจ้าของความฝัน
ก็เป็นการเริ่มต้นที่ดีนะ จนกว่าจะไปถึงวันที่สามารถแบ่งฝันให้กับผู้คนได้
วันที่มันจับต้องได้ไม่ต่างกับของจริง



รู้ตัวอีกที ตอนนี้ข้ามเที่ยงคืนมาแล้ว
อยู่ดีๆก็พิมพ์ข้อความยืดยาวนี้ออกมา ออกมายังไงเนี่ย
ภาษางงๆอาจจะไม่ได้มีไว้ให้ใครเข้าใจ
แต่ก็เอาไว้ให้เราเองจำได้ว่า วันนี้ไง เป็นวันที่มือเราเริ่มเขียนฝัน :D ขอบคุณนะ
 


0:41, 16.09.2011
GiBBi

-----------------------------------------------------------------------------
และแล้วก็มาเยี่ยมบล็อกร้างนี้อีกครั้ง ฮาาาาาา
สารภาพเลยว่า จำเกือบไม่ได้ว่า จะอัพเอนทรี่ใหม่นี่ กดตรงไหนนะ (severe--")
แต่ดีจังจ้า ได้กลับมาอ่านเอนทรี่เก่าๆด้วย
เม่ง บ้าดาราว่ะ 5555+ (พูดเหมือนเลิกเนอะ)
แม้แต่เฮดบล็อกก็แบ่งฝั่งกันชัดเจนแม้ในตอนนั้น
ถึงจะเป็นแค่หลับตากับลืมตาล่ะนะ แต่มันน่าโมโหจริงๆ 555+




edit @ 16 Sep 2011 01:38:50 by GiBBi

Comment

Comment:

Tweet

I took 1 st <a href="http://goodfinance-blog.com">loans</a> when I was a teenager and it aided my relatives very much. Nevertheless, I require the auto loan once more time.

#2 By HAYDEN30Chrystal (91.212.226.143) on 2011-10-11 14:23

เอ้ออออ เมิงเขียนดีจัง 555555555555
ไม่เคยอ่านแกเขียนอะไรแบบนี้
ทีหลังเขียนบ่อยๆสิ

เอ้ออ ชั้นชอบนะ ชอบการดำเนีนเรื่องน่ะ
คือค่อยๆเล่าเป็นลำดับๆไป ใช้คำง่ายๆ
เอ้อออ ชั้นชอบแบบนี้

เขียนอีก!!!!

#1 By GAB on 2011-09-17 03:11